ΣΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ

ΣΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ
«Μα καλά ;; πως το κάνει αυτό;; συμμαθήτριες ήμασταν , ξέρω ότι έχουμε την ίδια ηλικία» , άρχισε πάλι την γκρίνια η Καίτη , βλέποντας την παλιά της συμμαθήτρια την Άντζελα, κάθε φορά τα ίδια . στα 42 και η δυο και αν και η Καίτη κρατιόταν μια χαρά , έχοντας ένα σώμα που θα ζήλευαν και 25αρες, η Άντζελα είναι αλήθεια ότι δεν την έκανες πάνω από 30. Μέσου αναστήματος εξακολουθούσε να διατηρεί ένα αψεγάδιαστο πρόσωπο με δέρμα χωρίς την παραμικρή ρυτίδα και ένα κορμί θανατηφόρο, που τράβαγε τα βλέμματα όλων των ανδρών και όχι μόνο. Όποτε κατεβαίναμε για ψώνια ή για τον κυριακάτικο καφέ μας στην κεντρική πλατειά της μικρής επαρχιακής πόλης , που ζούσαμε , σαν τον διάολο , πάντα θα βρισκόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο με την Άντζελα. Το ίδιο έργο λοιπόν, γκρίνια από την Καίτη και άγιος ο θεός. Πήγαινε όλη η Κυριακή μας στα σκουπίδια . Δεν άντεξα , ακούγοντας πάλι τα ίδια και της το πέταξα’ «γιατί δεν την ρωτάς , ποιο είναι το μυστικό της;; τόσο δύσκολο είναι;; που ξέρεις μπορεί να στο πει και να κάνεις και συ τα ίδια». Αμάν πια το είπα και ξελάφρωσα. Σιγά βέβαια μην την ρωτήσει σκέφτηκα . Έπεσα λοιπόν από τα σύννεφα , γυρίζοντας σπίτι από την δουλειά την επόμενη Τετάρτη και Νάσου μες το σαλόνι η μαντάμ Άντζελα , καθισμένη σταυροπόδι στην πολυθρόνα και με ένα μίνι φόρεμα να αφήνει τα σέξι ποδιά της ακάλυπτα να μου εξάπτουν την φαντασία,  « γεια σου Νίκο» με χαιρέτησε με την σέξι βραχνή φωνή της , ενώ η Καίτη , μου εξηγούσε ότι κάλεσε την Άντζελα για δείπνο , μιας και είχαν πολλά να πούνε, κλείνοντας μου κρυφά το μάτι. Για κοιτά η Καίτη !!!! δεν της το είχα , να πω την αλήθεια μου . Μια ζωή όλο γκρίνιαζε , αλλά ποτέ δεν είχε πάρει την κατάσταση στα χέρια της. Όλο κο κο κο και από κοκό τίποτα . όμως τώρα για πρώτη φορά έδειχνε αποφασισμένη να το πάει όσο μακριά γινόταν. Θα μάθαινε το μυστικό της αιώνιας νεότητας της παλιάς της συμμαθήτριας με κάθε τρόπο. Με άρπαξε από το μπράτσο και με πήγε καροτσάκι στην κουζίνα, «πρόσεξε κακομοίρη μου μην μου το χαλάσεις , θα σε κάνω να υποφέρεις για όλη σου την υπόλοιπη μίζερη ζωή» Κάτι το τρελό βλέμμα , κάτι ο φόβος μιας ακόμα πιο σκληρής ζωής στο πλάι της μέγαιρας , με έκαναν να στραβοκαταπιώ και να υποσχεθώ την απόλυτη βοήθεια μου. «Μέχρι να ετοιμάσω το τραπέζι , Άντζελα μου , ο Νίκος θα σου κρατήσει συντροφιά» , είπε επιστρέφοντας στο σαλόνι . Κάθισα απέναντι από την Άντζελα , καθώς η τρελή κατευθύνθηκε προς το βάθος του σπιτιού , στην κουζίνα της. « είσαι κούκλα όπως πάντα Άντζελα , αναρωτιέμαι τι σου δίνει ο δικός σου και είσαι πάντα τόσο ………. Φρέσκια» , άρχισα τις μαλακίες , για να περάσει η ώρα . χαμογέλασε και στάζοντας μέλι , απάντησε. «Σε ευχαριστώ Νίκο μου , πάντα γαλίφης , είσαι ένας εσύ !!» έσκυψε προς το μέρος μου με τα κουμπιά του πουκάμισου που φορούσε να τσιτωθούν επικίνδυνα , πιεσμένα από το πλούσιο στήθος της. Άαα δεν ένοιωθα καθόλου καλά, ζεσταινόμουνα και κάτι άρχιζε να μεγαλώνει εκεί κάτω . η κύρια ήταν σκέτη κόλαση , ο πειρασμός ήταν πολύ μεγάλος και αν δεν έμπαινε η Καίτη , για να μας φωνάξει να περάσουμε στην τραπεζαρία μιας και το δείπνο είχε σερβιριστεί και όχι αγάπη μου δεν χρειάζομαι να μου κάνεις κάτι , όλα είναι στην θέση τους, μάλλον θα είχα επιτεθεί στην Άντζελα με απρόβλεπτες συνέπειες για όλους μας .

 Κάτσαμε στο τραπέζι με εμένα στην κορυφή και τις δυο «»φιλενάδες» δεξιά και αριστερά ενώ το κρασάκι έρρεε άφθονο , με εμένα σε ρολό οινοχόου. Δεν σταμάτησα να τους γεμίζω τα ποτήρια και οι δυο τους σαν σε διαγωνισμό κρασοκατάνυξης άδειαζαν το ένα ποτήρι πίσω από το άλλο . μετά από τρία μπουκάλια κρασί , ένοιωσα , ένα γυμνό πόδι να παραμερίζει το μπατζάκι του αριστερού ποδιού και να μου χαϊδεύει την γάμπα. Μα…. στα αριστερά μου , ήταν η Άντζελα , που την έβλεπα να μου χαμογελά φιλάρεσκα , παίζοντας , με την φωτιά , μιας και η Καίτη , ήταν ακριβώς απέναντι της στο ένα μέτρο. Τα δάκτυλα του γυμνού ποδιού της , έφτασαν γρήγορα στην επίμαχη περιοχή , όπου ειχε ήδη στήσει μια τέντα κάτω από το ύφασμα του παντελονιού , ο μικρός μου φίλος.

  Δηλαδή δεν θα τον έλεγα πλέον μικρόν , αν το καλοσκεφτείς. Η συζήτηση γρήγορα έγινε μια διαρκής διάδοχη από φιλοφρονήσεις και κολακείες της γυναικάς μου προς την πάντα νέα , που ο χρόνος την ειχε ξεχάσει, μακάρι να ήξερα τι κανείς και μένεις τοσο νέα κλπ Άντζελας.

Χωρίς να σταματήσει να με χαϊδεύει με το πόδι της , απαντούσε ψύχραιμα στην Καίτη , με αστεϊσμούς και γελάκια , χωρίς να μπαίνει στην ουσία. Με την ακρη του ματιού μου διέκρινα την καταιγίδα πίσω από τα μάτια της δικής μου. Ειχε έρθει η ώρα να μάθει τα πάντα , με οποιονδήποτε τρόπο. «Θεέ μου» σκέφτηκα , «ας μην με βάλει να δέσω την Άντζελα και να την βασανίσω , μέχρι να αποκαλύψει το μυστικό της νεανικής της εμφάνισης».

  Με το ζόρι κρατιόμουν να μην τελειώσω  στο βρακί μου , όταν η Καίτη , μου ζήτησε να τις αφήσω για λίγο μόνες. Ας πήγαινα στην κουζίνα να φέρω από το ψυγείο την φρουτοσαλάτα , που ειχε ετοιμάσει για επιδόρπιο , αααα Νίκο, βαλε Σαντιγύ , φέρε και τρία πιατάκια του γλυκού και κουταλάκια. ΜΕ ΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΣΟΥ., μου τόνισε στο τέλος. Όσο και αν με έτρωγε η απορία , τι σκατά θα έλεγε στην Άντζελα, για να την πείσει να μοιραστεί το μυστικό της , δεν τολμούσα να μην υπακούσω στην γυναικούλα μου , στο φως μου , την μια και μοναδική μου αγάπη….. μην χέσω.

  Σηκώθηκα προσεκτικά κρατώντας την πετσέτα του φαγητού μπροστα στο σηκωμένο μόριο μου και χώθηκα στην κουζίνα , περιμένοντας να υποσταλεί η ….. σημαία , προτού ασχοληθώ με τα της φρουτοσαλάτας. Το καθυστέρησα ,όσο μπορούσα, στήνοντας ταυτόχρονα αυτί , μήπως και ακούσω κάτι από την τραπεζαρία. Τζίφος, τα κορίτσια μιλούσαν ψιθυριστά και δεν μπορούσα να διακρίνω ούτε μια λέξη από όσα έλεγαν.

  «ΝΙΚΟ!!» ακούστηκε η φωνή της γυναικούλας μου. «Που είναι η φρουτοσαλάτα γλυκέ μου;;» . Ωχ , είπε «γλυκέ μου» , την βάψαμε , σκέφτηκα . Βλέπεις το «γλυκέ μου» , ειπωμένο από την Καίτη , σημαίνει : θα τα πούμε εμείς σε λίγο, που θα είμαστε μόνοι μας. Σκατά , τι είχα κάνει , ρε γαμώ το;; δεν μου είπε με την ησυχία μου;;

  Σερβίρισα το επιδόρπιο , βλέποντας με έκπληξη τις δυο γυναίκες να χαχανίζουν μουρμουρίζοντας διάφορα δικά τους η μια στην άλλη. Έδειχναν σαν να είχαν πάρει η καθεμιά αυτό , που γύρευε.

«Νίκο , θα πας την Άντζελα σπιτι , μιας και είναι πιωμένη. Εσύ ήπιες, δεν ήπιες δυο ποτηράκια. Δεν θα την αφήσω να οδηγήσει μέχρι την άλλη ακρη της πόλης, τοσο ζαλισμένη». Διέταξε η καλή μου.  Η άλλη εκανε την δύσκολη ενώ ξερογλειφόταν , που να τρέχει ο άνθρωπος μεσα στην νύχτα τωρα και θα πάρω ένα ταξί στην ανάγκη κλπ . μέχρι που η δικιά μου σηκώθηκε και εξέδωσε την τελευταία διαταγή του στρατηγείου, «ότι σου λέω , φιλενάδα , άλλωστε τι τους χρειάζεσαι τους άνδρες , πέρα από τα θελήματα και το άλλο;; ξέρεις τωρα εσύ» και κλείνοντας της το μάτι λύθηκαν και οι δυο στα γέλια.

  Φυσικά μεσα μου άλλο που δεν ήθελα , αφου θα είχα την ευκαιρία να μπαλαμουτιάσω την Άντζελα σε όλη την διαδρομή , με την ησυχία μου.

 Μου έδειξε τις άγριες διαθέσεις της από την στιγμή που ξεκίνησα να οδηγώ. Ξαφνικά μου έφυγε σχεδόν το τιμόνι από τα χεριά , νοιώθοντας την υγρή γλώσσα της να γλύφει το αυτί μου.
«Ήρεμα καλή μου» της είπα , «θα σκοτωθούμε».
«Ε, τότε βρες κάπου ερημικά να σταματήσουμε , Νίκο , γιατί θελω να με πηδήξεις καυλιάρη μου».
Στα 48 μου , δεν θα έλεγα, ότι σεξουαλικά ήμουν στα ντουζένια μου , άλλα αυτό το θηλυκό ,ήταν ικανό να κολάσει και αιωνόβιο καλόγερο στο άγιο ορός.
Το έρημο, μεσα στην νύχτα , παρκινγκ του Βασιλόπουλου και ειδικά μια συστάδα από πευκάκια στο βάθος , μου φάνηκε καλή λύση και όσο η Άντζελα τριβόταν επάνω μου, κατάφερα να φτάσω κάτω από τα δένδρα , με το αυτοκίνητο ολόκληρο και εμάς ζωντανούς και αρτιμελείς.
Καλά καλά δεν είχα σβυσει την μηχανή και τραβήξει το χειρόφρενο όταν βρέθηκε επάνω μου με τα χεριά της να ξεκουμπώνουν το πουκάμισο μου και να το βγάζουν από πάνω μου. Τα χείλια της στα χείλια μου ενώ η γλώσσα της στριφογύριζε σαν τρελή στο στόμα μου. Φυσικά και εγώ δεν έμεινα άπραγος. Τα πουκάμισο και το σουτιέν της ήταν σε δευτερόλεπτα πεταγμένα στο δάπεδο του αυτοκίνητου , ενώ με τα δυο μου χεριά μάλαζα το στήθος της , τσιμπώντας με τους αντίχειρες και τους δείκτες , τις σκληρές ρώγες της. Κάθε τσίμπημα την εκανε να βογγά μεσα στο στόμα μου και να ψιθυρίζει το όνομα μου.
Θεέ μου πόσο την ήθελα αυτή την γυναίκα. Σήκωσα την μίνι φούστα της και αφήνοντας τα στήθη της , με τους αντίχειρες κατέβασα το στριγκάκι της μέχρι τα γόνατα της . Ανασηκώθηκε σαν ιππέας στο άλογο και με μια γρήγορη κίνηση των χεριών της , ξεφορτώθηκε το υποτυπώδες εσώρουχο και ξαναέκατσε γυμνή στην αγκαλιά μου.
Κατεβάζοντας το φερμουάρ του παντελονιού μου , δεν άργησε να βρεθεί με το ατσαλένιο μόριο μου στα χεριά της. Ένοιωσα στο καυτό μου δέρμα τα απαλά και δροσερά δάκτυλα της , να με μαλάζουν . Αμέσως άρχισε να τρίβει το υγρό της λουλούδι , πάνω στην σκληρή ράβδο μου , προτού με αφήσει σιγά σιγά να γλιστρήσω βαθειά μεσα της. Ούτε κουβέντα για προφυλακτικό ή οποιαδήποτε άλλη μορφή προφύλαξης .Τόση ώρα ,από το τραπέζι ακόμα, με κρατούσε σε στύση και έτσι δεν άργησα να νοιώσω ότι η κορύφωση δεν αργούσε . Σε μια από τις επόμενες διεισδύσεις θα τελείωνα μεσα της . «τελειώνω , μωρό μου « της ψιθύρισα στο αυτί», για να την νοιώσω να τελειώνει τρέμοντας και φωνάζοντας από την ηδονή. Άφησα τον εαυτό μου ελεύθερο και τελείωσα μαζι της. Μου πήρε πέντε λεπτά να επιστρέψω στην πραγματικότητα. Ήμασταν γυμνοί σε ένα παρκινγκ , μεσα στο αυτοκίνητο μου ,ενώ ήμουν ακόμα μεσα της με το μόριο μου πλέον μαλακό.
Ντυθήκαμε σιωπηλά , ενώ δεν σταμάτησα στιγμή να θαυμάζω το σέξι κορμί της.
Σε 10 λεπτά την άφηνα σπιτι της , όπου ένα καυτό γαλλικό φιλί , με απογείωσε, κάνοντας με να την θελω πάλι , όμως η σκέψη της Καίτης να με περιμένει στο σπιτι μετρώντας τα λεπτά της απουσίας μου , με επανέφερε στα συγκαλά μου και σε λίγη ώρα έμπαινα στο σπιτι και βλέποντας ότι η «καλή» μου ροχάλιζε , ήδη στο κρεβάτι , μπήκα στο μπάνιο , για να κάνω ένα καυτό ντους , βγάζοντας από το δέρμα μου-κρίμα- κάθε ίχνος της Άντζελας.
Τους επομένους μήνες δεν σταματήσαμε να βρισκόμαστε σεξουαλικά με την Α. στα πιο απίθανα μέρη. Τουαλέτες μαγαζιών , για ένα γρήγορο στοματικό , στις πίσω σειρές ενός κινηματογράφου , την ώρα προβολής μιας κουλτουριάρικης ιρανικής ταινίας , με το φιλοθεάμον κοινό να μετριέται στα δάκτυλα του ενός χεριού.
Μεσα στο αυτοκίνητο επίσης και σε ξενοδοχείο της κοντινής πόλης , κάνα δυο φορές.
Δεν ήξερα που θα με οδηγούσε αυτό το παθός και αν θα το πλήρωνα ακριβά κάποια μέρα. Η Άντζελα συνέχιζε να κάνει στενή παρέα , με την Καίτη, θολώνοντας με αυτό τον τρόπο τα νερά , κρύβοντας την σχέση μας από την μέγαιρα.
Αυτή η ιστορία πρέπει να τράβηξε γύρω στους 6 μήνες, όταν ξαφνικά η Καιτη άρχισε να θέλει πάλι σεξ. στην αρχή κάθε Σάββατο βράδυ , μετά ανά δεύτερη μέρα και τέλος επί καθημερινής βάσεως. Ταυτόχρονα , δεν ξέρω τι της έκανε η της μάθαινε να κάνει η Άντζελα , αλλά είχε αρχίσει να ξανανιώνει .
Οι ρυτίδες γύρω από το στόμα και τα μάτια είχαν σχεδόν εξαφανισθεί. Τα άδεια κρεμασμένα σαν σακούλες στήθη της είχαν ξαναγεμίσει με κρουστή σφιχτή σάρκα . γενικά έδειχνε πια σαν τριανταπεντάρα. Εξέφρασα την απορία μου στην Άντζελα , για τον μυστήριο τρόπο , που η «γυναικούλα» μου ξανάνιωσε, ζητώντας της να μην «τρέχει» τόσο πολύ την «θεραπεία», εκτός και αν θέλει να με πεθάνει. Βλέπεις κάθε μέρα συζυγικό , υποχρεωτικό σεξ , συν το παθιασμένο ανά δεύτερη σχεδόν μέρα με την Α. , όσα δυναμωτικά και φάρμακα να χρησιμοποιούσα , αργά ή γρήγορα θα με οδηγούσαν στην κατάρρευση ή στην χειρότερη των περιπτώσεων , αδυναμία εξάσκησης των συζυγικών μου καθηκόντων και εντοπισμός της εξωσυζυγικής μας σχέσης.
Δεν ξέρω τι έκανε και πως, αλλά η Καιτη σταμάτησε να με απομυζά κάθε βράδυ και γυρίσαμε στο μέρα παρά μέρα. Πάλι βέβαια το καθημερινό μου σεξουαλικά επιβαρημένο πρόγραμμα , με κούραζε , αλλά χάρη στο μπλε θαύμα της σύγχρονης ιατρικής , κατάφερνα να ικανοποιώ και τις δυο. Για πόσο όμως ακόμα. Το πάθος για την Άντζελα δεν έλεγε να σβήσει, ίσα ίσα και παρά την τακτική συνεύρεση ερωτικά με την σύζυγο , φούντωνε και πιο πολύ μέρα με την μέρα.
Πρέπει να ήταν μια Τετάρτη απόγευμα , όταν βρεθήκαμε κατ’ εξαίρεση στο σπίτι ενός φίλου , που έλειπε στην Γερμανία. Είχα τα κλειδιά για δυο βδομάδες , να του ποτίζω τα λουλούδια και να ταΐζω την γάτα του. Στο μεγάλο λοιπόν Βασιλικών διαστάσεων κρεβάτι του Ηρακλή , ζήτησα για πρώτη φορά από την Άντζελα να με παντρευτεί. Το γάργαρο γέλιο της , έδειχνε ότι πολύ το διασκέδασε με την πρόταση μου , βλέποντας με όμως να στενοχωριέμαι , μου εξήγησε. «Άκου Νίκο , είσαι παντρεμένος με την παλιά μου συμμαθήτρια και νέα μου φίλη , Καιτη. Ξέρω , ξέρω , θα μου πεις θα πάρεις διαζύγιο και στην ανάγκη θα φύγουμε μακριά , για να έχουμε την ησυχία μας. Όμως εγώ έχω ήδη κάνει δυο γάμους και έχω ένα διαζύγιο στην πλάτη μου , ο δεύτερος σύζυγος, μου έκανε την χάρη να μετακομίσει , κοντά στον δημιουργό του , αφήνοντας μου μια τεράστια περιουσία».
«Τι σε εμποδίζει να ζήσουμε μαζί;;»ρώτησα , διακόπτοντας την. «δεν παντρευόμαστε αν δεν θες»
«όταν πέθανε ο Σωτήρης ο άνδρας μου , άφησε ρητή εντολή να έχω την νομή της περιούσιας του , όσο δεν ξαναπαντρευόμουνα . Αυτό τα παιδιά του από τον πρώτο του γάμο , έχοντας νόμιμο συμφέρον στην περιούσια του, κατάφεραν να το αλλάξουν , χρησιμοποιώντας το αμερικανικό δίκαιο , μιας και ο πατέρας τους όπως και αυτά ήταν αμερικανός υπήκοος, πείθοντας τους αμερικανούς δικαστές , ότι ο μακαρίτης εννοούσε , να του μείνω για πάντα πιστή. Άρα δεν μπορώ να έχω φανερό δεσμό , χωρίς να διακινδυνεύσω την οικονομική μου ευμάρεια. Ίσως ένας καλός δικηγόρος και μια μακρόχρονη δικαστική διαμάχη να με απελευθέρωνε από αυτό τον δεσμό , αλλά δεν τολμάω να το επιχειρήσω. Αυτός είναι και ο λόγος , που δεν σε έχω καλέσει ποτέ στο σπίτι μου. Το να βρίσκομαι μαζί σου είναι όλο όσο μπορώ να έχω σαν ερωτική ζωή. Καταδικασμένη να μένει κρυφή για πάντα.
Κάναμε έρωτα φλογερό , παρά την απελπισία , που με έσφιγγε σαν θηλιά στον λαιμό. Για πόσο ακόμα , θα έπρεπε να υποκρίνομαι και να ικανοποιώ την μέγαιρα;; γιατί να μην είναι τα πράγματα πιο απλά;;
Την ώρα που ντυνόμαστε να φύγουμε , μου είπε και το τελειωτικό, «το σαββατοκύριακο , θα πάμε με την Καιτη στην Θεσσαλονίκη για μια ειδική θεραπεία σε ένα σπα». «Μα τώρα βρήκες μωρό μου , που έχουμε το σπίτι του Ηρακλή στην διάθεση μας;; δεν μπορεί να περιμένει αυτή η κωλοθεραπεία λίγες μέρες;;» , διαμαρτυρήθηκα .
Ένα καυτό φιλί και μια αγκαλιά της Άντζελας με ηρέμησαν και οι συμβουλές της ήταν ,να μην δείξω ότι φέρνω την όποια αντίρρηση στην κούρα νεότητας , που έκανε η Καιτη.
Το ταξίδι τους ξεκίνησε το Σάββατο το πρωί , με εμένα να ακολουθώ το SUV της Άντζελας , με ένα νοικιασμένο seat Ibiza.
Μην με ρωτήσετε γιατί , έτσι μου ήρθε , ένστικτο , προαίσθημα , μακάρι να ήξερα. Κάτι δεν μου άρεσε σε όλα αυτά τα σούρτα φέρτα των δυο τους. Δεν είχα κάποιες αποδείξεις , ούτε καν ενδείξεις , ότι κάτι συνέβαινε , απλώς μια διαίσθηση . Πραγματικά στον δρόμο για το πανόραμα , ένα επιβλητικό κίτρο με την πινακίδα ΥΔΡΙΑ SPA, μέσα σε ένα κατάφυτο από πανύψηλα πλατάνια κήπο , άνοιξε τις πύλες του και κατάπιε το όχημα της Άντζελας. Περίμενα για 5 ώρες , χωρίς νερό και φαΐ , μέχρι να δω το SUV να βγαίνει στον δρόμο, με τις κυρίες μέσα , στολισμένες και ντυμένες στην πένα. Από τις 7,00 το απόγευμα;; τι στον διάολο , υπήρχαν και πρωινές παραστάσεις στα μπουζουκομάγαζα της Θεσσαλονίκης;;
Όταν σταμάτησαν σε ένα παρκινγκ κοντά στο δημαρχείο της πόλης και τις είδα να κατευθύνονται σε ένα κοντινό καφέ , βρήκα την ευκαιρία , να πάρω από ένα περίπτερο , νερό και δυο κρουασάν. Δίψαγα και πείναγα σαν λύκος. Τα κορίτσια μου είχαν πιάσει ένα τραπέζι και είχαν παραγγείλει καφέ , από όσο μπορούσα να διακρίνω. Στο διπλανό τραπέζι , κάθονταν δυο νεαροί γύρω στα είκοσι , με περίεργο ντύσιμο , παλαιομοδίτικο θα έλεγα , όπως και το κακό κούρεμα τους. Για αλλοδαποί μοιάζανε θαρρώ. Τα βλέμματα τους δεν έλεγαν να ξεκολλήσουν από τις δικές μου. Αλλά και αυτές δεν πήγαιναν πίσω .με λοξές ματιές και χαχανητά σε ότι τους έλεγαν οι δυο μαντράχαλοι , προκαλούσαν για περισσότερα. Από το σημείο , που ήμουν , δεν μπορούσα να δω ή να ακούσω αλλά , μου ήταν αρκετό , όμως , που σε λίγη ώρα είχαν κάτσει και οι δυο αλλοδαποί στο τραπέζι τους. Τα χέρια τους δεν έμειναν κοντά και με δυσκολία κρατήθηκα να μην μπω μέσα στο μαγαζί . θα πρέπει να ήταν γύρω στις 8.15 με 8,30 , όταν βγήκαν και οι τέσσερις ζευγαρωμένοι πια και με τις δικές μου να τις έχουν αγκαλιά οι μαντραχαλάδες . Μπήκαν στο αυτοκίνητο της Άντζελας και τους ακολούθησα , μέχρι την Αρετσού , στην παράλια της καλαμαριάς. Σταμάτησαν , έτσι ξεδιάντροπα και στα φανερά, μπροστά σε ένα ξενοδοχείο.
Είχα πια βγει από τα ρούχα μου και εκτός εαυτού , μπήκα στο ξενοδοχείο, μετά από λίγο , προχωρώντας προς την ρεσεψιόν. Ο υπάλληλος με πενήντα ευρώ , μου έδωσε το νούμερο της σουίτας , που κλείσανε οι δυο κύριοι με τις συνοδούς τους, «αν θέλετε την γνώμη μου» , είπε με σιγανή φωνή, γεμάτη συνωμοτικό ύφος, «είναι της ρωσικής μαφίας και οι κύριες πουτάνες πολυτελείας». Πρέπει να διέκρινε τον φόνο στο βλέμμα , που του έριξα , γιατί σταμάτησε εκεί τις μαλακίες και ξεροβήχοντας , μου γύρισε την πλάτη. Σημάδι ότι δεν είδε και δεν ξέρει τίποτε.
Έφτασα στην πόρτα και έστησα αυτί , προσπαθώντας να ακούσω κάποιους ερωτικούς αναστεναγμούς , η ερωτόλογα . Απόλυτη σιωπή πίσω από την βαριά πόρτα. Χρησιμοποιώντας την ταυτότητα μου , κόλπο παλιό και σίγουρο έκανα το γλωσσίδι της πόρτας να τραβηχτεί προς τα πίσω και σπρώχνοντας ελαφρά με τον ωμό , μπήκα στην σουίτα. Μόνο ο ήχος του νερού , που έτρεχε στο μπάνιο , ακουγόταν . Στα κρεβάτια και στους καναπέδες των δυο κυρίων δωματίων της σουίτας , είδα πεταμένα τα ρούχα των δυο ζευγαριών. Κατευθύνθηκα προς το μπάνιο και άνοιξα με αποφασιστικότητα την πόρτα . ο τόπος ήταν γεμάτος αίματα , τόσο αίμα!! Απίστευτο!! λίτρα πολλά , σαν να είχαν σφάξει ένα κοπάδι γουρούνια. Προτού προλάβω να συνέλθω από το σοκ , κάτι με χτύπησε δυνατά στο κεφάλι και σωριάστηκα στο πάτωμα , μέσα στα αίματα.
Όταν συνήλθα ήμουν δεμένος με χειροπέδες στα χέρια ,από τα κάγκελα ενός κρεβατιού . τα ποδιά μου δεμένα με πετσέτες του μπάνιου επίσης. Δεξιά και αριστερά μου , τα δυο μου κορίτσια γυμνά και μέσα στο αίμα , μου χαμογελούσαν , ίδια με το χαμόγελο της ανακόντα , προτού καταβροχθίσει το θύμα της. Που είχα μπλέξει ρε γαμώτο , εγώ για το σεξ πήγαινα , πως βρέθηκα εδώ;;
«Αγάπη μου» μίλησε πρώτη η Καιτη, «καλά που ήρθες και έτσι θα κατηγορηθείς για το φόνο δυο νέων παιδιών από την Ρωσία. Ζήλεψες που πήδαγαν την γυναίκα και την ερωμένη σου και τους έσφαξες αφού πρώτα τους έδεσες στο μπάνιο. Να εδώ έχω και το πιστόλι , που τους απείλησες». Σήκωσε ψηλά και μου έδειξε το μικρό αυτόματο Walter των 0.32 που είχα αγοράσει παράνομα και φύλαγα στο σπίτι , για κάθε ενδεχόμενο . μαντέψτε με ποιανού τα δακτυλικά αποτυπώματα , θα ήταν γεμάτο. «Δεν σου έφτανε όμως γλυκέ μου να τους πυροβολήσεις αλλά τους έκανες κομματάκια με το μαχαίρι αυτό «. Σήκωσε το μαχαίρι και ήταν το κοφτερό βραζιλιάνικο , που είχα αγοράσει για το μπαρμπεκιου. Έκοβε τα πάντα , ακόμα και κόκαλα. Το είχα κάνει, ειδική παραγγελιά σε κατάστημα της πόλης μας , αποκλείεται να μη το θυμόταν ο Περικλής , ο ιδιοκτήτης και φίλος. Προσπαθώντας να την αντικρούσω , παρακαλέσω , βρίσω ή τι άλλο θα έκανα , συνειδητοποίησα με τρόμο ότι το στόμα μου ήταν φιμωμένο . Έτσι δεν μπορούσα ούτε και να φωνάξω για βοήθεια.
«Βλέπεις αντρούλη μου , το ήξερα ότι μας ακολούθησες και ότι τόσο καιρό μου τα φόραγες με την ερωμένη μου». Ερωμένη της ;; τι λέει η τρελή;; πάει το έχασε με τους φόνους και τα υπόλοιπα σκεφ…..όταν η Άντζελα έσκυψε προς το μέρος της και αφού της έγλυψε την γεμάτη αίματα ρώγα, την φίλησε στα χείλια .
Όλα μέσα μου γκρεμίστηκαν, τόσο καιρό ήμουν ένα απλό πιόνι , που με έκαναν ότι ήθελαν αυτές οι δυο;;; Μα πόσο στραβός μπορεί να ήμουν;; πέστε μου πόσο;;
Οι δυο τους συνέχισαν να ερωτοτροπούν σαν να μην ήμουν μπροστά , μέχρι που η Άντζελα έριξε μια μάτια απέχθειας προς το μέρος μου και μου είπε και αυτή την ιστορία της. «Νίκο , για να μείνεις νέος , μόνο ένας τρόπος υπάρχει . η συνεχής μετάγγιση αίματος νεώτερων ανθρώπων. Όσο πιο νέο το αίμα που θα αντικαταστήσει το δικό σου , τόσο καλύτερα. Γρήγορα όμως χάνει την δύναμη του , μιας και τα όργανα του σώματος το δηλητηριάζουν με τις γέρικες τοξίνες τους. Έτσι πρέπει διαρκώς να αναζητάς φρέσκο αίμα . οι μυημένοι στην αιώνια νεότητα , μέσω μιας αλυσίδας από σπα, προμηθεύονται αίμα νεκρών νέων παιδιών με προτίμηση στα νήπια και τα βρέφη , αλλά δεν είναι πάντα αρκετό . Τότε βγαίνουμε για κυνήγι , όπως απόψε. Το μόνο καλό, θα σε ξεφορτωθούμε , ρίχνοντας σου και την ευθύνη για το διπλό φονικό . Κρίμα μόνο που θα αναγκαστώ να σε σκοτώσω με το ίδιο σου το όπλο , που άφησες στο νιπτήρα του μπάνιου , όταν άρχισες να σφάζεις τα δυο αθώα παιδία , προσπαθώντας να γλιτώσω εμένα και την γυναίκα σου από τον θάνατο , που μας περίμενε». Η Καιτη την διαδέχτηκε συμπληρώνοντας. «Αρκετά μικρά πλαστικά σακουλάκια με αίμα είναι ήδη τοποθετημένα στις τσάντες μας. Τώρα θα παρατήρησες ότι είσαι ξαπλωμένος πάνω σε ένα πλαστικό σεντόνι. Το κάνω χρυσέ μου , για να μην λερώσω το κρεβάτι , μιας και πρέπει να σε βρουν στο μπάνιο». σήκωσε το πιστόλι και το έφερε στο ύψος του αριστερού κροτάφου μου. Η απελπισία, μου έδωσε τόση δύναμη , που το χέρι μαζί με την χειροπέδα, ξεκόλλησαν το κάγκελο και την χτύπησα στο χέρι. Το μικρό walter έπεσε στο στήθος μου . Η Καιτη προσπάθησε να το πιάσει , αλλά πλέον η δύναμη μου επέστρεφε στις φλέβες μου. Η γροθιά , που της έδωσα στο κεφάλι την έστειλε λιπόθυμη στα πόδια μου . Ενοιωσα ένα απίστευτο κάψιμο στο δεξί μου πόδι και γυρίζοντας , είδα την Άντζελα να μου έχει μπήξει το μαχαίρι στην γάμπα μου. Δεν δίστασα στιγμή και αρπάζοντας το πιστόλι την πυροβόλησα στο δόξα πατρί. Έπεσε σαν κεραυνοβολημένη . Eσκυψα και έλυσα τις πετσέτες που μου έδεναν τα πόδια. Βούτηξα από τα μαλλιά την Καιτη και την ταρακούνησα να συνέλθει. Μόλις άνοιξε τα μάτια της κόλλησα το πιστόλι στο κεφάλι και την ανάγκασα να μου ξεκλειδώσει τις χειροπέδες. Μόλις σηκώθηκα την έβαλα να ντυθεί.
Έπαιρνα τηλέφωνο την ρεσεψιόν όταν η πόρτα της σουίτας άνοιξε και αστυνομικοί με προτεταμένα τα όπλα , μου ζητούσαν να αφήσω το όπλο μου και να γονατίσω με τα χέρια στο κεφάλι.
Όμως κανείς δεν πίστεψε την ιστορία μου , μιας και ακουγόταν παρανοϊκή , ενώ της γυναίκας μου η εκδοχή του θολωμένου από το πάθος εραστή και συζύγου , που άλλωστε είχε έρθει και με τα φονικά του εργαλεία , στο ξενοδοχείο , ακουγοταν λογικη . Την επόμενη μέρα θυμήθηκα να πω για τα πλαστικά με το αίμα στις τσάντες των γυναικών. «Ψάχτηκαν κύριε» , μου είπε ο αστυνομικός που με ανέκρινε , «δεν βρέθηκε τίποτα. Σταματήστε αυτή την ηλίθια ιστορία , ομολογείστε το τριπλό έγκλημα σας και θα έχετε την επιείκεια του δικαστηρίου, σαν φόνοι εν βρασμώ ψυχης».
Δεν βρέθηκε τίποτα ;; μα πως;; αφού μου είπε καθαρά ότι είχε βάλει τα πλαστικά με το αίμα στις τσάντες τους.
Όταν με επισκέφτηκε στην φυλακή , μου εξήγησε , χωρίς να πει λέξη για σακουλάκια με αίμα , ότι όταν την βοήθησαν οι αστυνομικοί να ντυθεί , ζήτησε να πλυθεί και να σενιαριστεί πριν .     Έτσι κρατώντας τις δυο γυναικείες τσάντες , μπήκε στην τουαλέτα του διπλανού δωματίου και άδειασε υποθέτω το αίμα στην λεκάνη. Εκεί θα πέταξε και τα άδεια σακουλάκια , ένα ένα στην αποχέτευση,
Τρεις φορές ισόβια , δηλαδή μάλλον θα πεθάνω στην φυλακή. Η Καίτη ήρθε μερικές επισκέψεις ακόμα , όλο και πιο νέα και λαμπερή , ώσπου σταμάτησε .

  Kαι όλα αυτά για ένα πήδημα, ρε γαμώτο;;;