" Ο ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ" ΚΕΦΑΛΑΙΑ 29-36 ΤΕΛΟΣ Α' ΜΕΡΟΥΣ

" Ο ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ" ΚΕΦΑΛΑΙΑ 29-36

ΤΕΛΟΣ Α' ΜΕΡΟΥΣ 

29

  Ο προπορευόμενος αξιωματικός , ίλαρχος , όπως φαινόταν από το ψήλο φτερό στο πλεκτό του πλατύγυρο καπέλο του, ξέκοψε από τους υπολοίπους και κατευθύνθηκε προς το μέρος τους. Πίσω του το απόσπασμα του ειχε σταματήσει και περίμενε.

  ‘Ει Ελάχμαρ, δεν με γνώρισες ακόμα;; ο Μαχμούτ ο παλιός σου συμφοιτητής από το σχολείο είμαι.’ Απευθύνθηκε γελώντας στον κόκκινο. ‘ σας περιμέναμε αργότερα.’

  Ο Ελάχμαρ χαμογέλασε , κοιτώντας με χαρά τον παλιό συμμαθητή του .‘Έλα ,παλιέ μου φιλέ ,τρόμαξα να σε γνωρίσω, με αυτά τα γένια’, τον πείραξε ο κόκκινος.

Οι δυο παλιοί φίλοι αντάλλαξαν μερικές κουβέντες ακόμα , προτού ο Μαχμούτ δει το κατάφορτο κάρο και του τραβήξει την προσοχή το πλήθος των ζώων , για τόσο μικρό καραβάνι.

  ‘Βλέπω ότι συνάντησες μια από τις συμμορίες ,που προσπαθούμε να εξοντώσουμε Αμπντούλ.’ ‘Ναι φίλε μου , δεν έχετε να ψάχνετε για αυτήν την συμμορία ειδικά. Τους σκοτώσαμε , μέχρι το τελευταίο.’ Γέλασε ο κόκκινος.

  ‘ μπράβο φίλε μου και ήταν  τουλάχιστον 20 και , κρίνοντας από τα ζώα τους.’ Ανταπάντησε ο ίλαρχος.

 ’50 αν υπολογίσεις θα πέσεις μεσα Μαχμούτ. Απλώς οι περισσότερες καμήλες τους ήταν πολύ ταλαιπωρημένες για να τις πάρω μαζι μου.’ είπε ο Ελάχμαρ , απολαμβάνοντας το ύφος στο πρόσωπο του ιλάρχου.

 ‘Μα …. Μα… εσείς τρεις άνδρες και μια γυναίκα , πως;;;’ απόρησε ο Μαχμούτ.

 ‘πρώτον φίλε μου,’ διευκρίνισε ο κόκκινος, ‘ήμασταν πέντε , ο Αχμέτ , έμεινε για πάντα στην έρημο , δεύτερον , τους αιφνιδιάσαμε και τρίτον είμαστε βαριά οπλισμένοι και πεπειραμένοι πολεμιστές όλοι μας.’ Γύρισε με περηφάνια και σύστησε έναν προς έναν τους άλλους ,στον άφωνο Μαχμούτ. Στην Μαρία έπλεξε ειδικό εγκώμιο ,για την ικανότητα της στην χρήση της πιστόλας , αναγκάζοντας την να σκύψει από ντροπή το κεφάλι.

 ‘ το μόνο ,που θέλω τώρα , είναι να πουλήσω τα ζώα και τα όπλα και να πάω τα χρήματα στην οικογένεια του Αχμέτ’ , συνέχισε , κοιτάζοντας προς την Μαρία’

  ‘Μην ανησυχείς φίλε ,  όαση είναι γεμάτη πλούσιους εμπόρους που κατευθύνονται προς τον βορρά ,για να αγοράσουν εμπορεύματα. Τόσο καιρό κάθονται εδώ , γιατί φοβούνται τους ληστές  αλλά τώρα , μετά την εξόντωση μιας από τις συμμορίες ,θα βρουν το θάρρος να διασχίσουν την έρημο , μέχρι το Ουάντι Χαλφάρ.’

  Πραγματικά , ήταν τόσοι οι ενδιαφερόμενοι , που σχεδόν στήθηκε πλειστηριασμός για την πώληση τους.

  Αρκετά γρόσια μετά και ένα πλούσιο γεύμα , η παρέα , βρήκε ένα χώρο , κοντά στο νερόλακκο της όασης. Η Μαρία τώρα , που το κάρο ειχε σχεδόν αδειάσει , γύρισε στο παλιό της «κρεβάτι» . Ο κόκκινος δεν την άφησε λεπτό από τα μάτια του, παλεύοντας με το τσουνάμι των έντονων συναισθημάτων μεσα του.

  Αποφάσισε να μιλήσει στον αμπ του και να ζητήσει την συμβουλή του.

30

  Βρήκε την ευκαιρία , που έψαχνε , όταν οι δυο τους βρέθηκαν μόνοι τους στο μικρό παζάρι της όασης.

  Εκμεταλλευόμενος ο ιδιοκτήτης την παρουσία της ίλης του αιγυπτιακού ιππικού και τον συνωστισμό  των ταξιδιωτών , προς τον βορρά ειχε στήσει στην ακρη του παζαριού , κάτω από μια μεγάλη τέντα από διάφορα χρωματιστά πανιά, ένα υποτυπώδες καφενείο , με καφέ ,τσάι και γλυκίσματα.

  Σε μια ακρούλα και αφού έκατσαν στα χαμηλά καθίσματα , παρήγγειλαν καφέ και άρχισαν την κουβέντα , για τις λεπτομέρειες του υπόλοιπου ταξιδιού , μέχρι το Σετράμπ.

  ‘Μπάμπα’ γύρισε την κουβέντα ο κόκκινος, ‘ πρέπει να μιλήσουμε’

  ‘Γιατί παΐδι μου , τόση ώρα τι κάνουμε;;’ απόρησε ο Γιουσούφ.

  ‘Δεν εννοώ αυτό μπάμπα. Θέλω την συμβουλή σου , πάνω σε ένα πολύ προσωπικό μου θέμα’

  Ο Γιουσούφ χαμογέλασε κάτω από το μούσι του , γιατί , δεν ήταν τυφλός ,όπως νόμιζε ο γιος του. Είχε δει  πως την κοιτούσε άλλα και προσπαθούσε να τραβήξει την προσοχή της Μαρίας , τις τελευταίες μέρες.

  Τόσα χρόνια έβλεπε με καμάρι το νεαρό ελληνόπουλο να μεγαλώνει , σαν γνήσιος άραβας και να τον κάνει περήφανο με τον χαρακτήρα άλλα και τα κατορθώματα του. Κάτι οι σπουδές, κάτι η στρατιωτική του καριέρα, συν την αυστηρή του ισλαμική ανατροφή , τον είχαν αφήσει ανοχύρωτο στα ερωτικά θέματα.  Καταλάβαινε λοιπόν , ότι ο ΄Αχμαρ μπορεί σαν ηγέτης να ήταν

 ολοκληρωμένος και έτοιμος , άλλα σαν άνδρας δεν ήξερε απολύτως τίποτε για τις γυναίκες.

  Η πίστη τους πολύ λίγο βοηθούσε σε αυτό, οι σπουδές του το ίδιο, άλλα ο γιουσουφ σαν θεραπευτής , ήξερε τις διαφορές και τις ιδιαιτερότητες του γυναίκειου οργανισμού.

  Βέβαια ποτέ δεν θα ενθάρρυνε σαν πιστός μουσουλμάνος μια σχέση με μια άπιστη και αλλοδαπή ,που θα έβαζε σε κίνδυνο το τρανό μέλλον του γιου του στην αιγυπτιακή αυλή του Μοχάμεντ πασά. Ποτέ δεν σκέφτηκε , όμως , μεσα στην έπαρση του ,ότι ο κόκκινος και η Μαρία , ΗΤΑΝ έλληνες και οι δυο από καταγωγή.

  ‘Αγόρι μου , δεν χρειάζεται , να μου πεις τίποτε , ο πατέρας όλα τα βλέπει και τα καταλαβαίνει . θα σου μιλούσα εγώ για την Μαρία , αν δεν το έκανες εσύ πρώτος.’ ‘Μα πως;;, νόμιζα ότι δεν το έβλεπε κανείς , πέρα από μένα.’ Αναρωτηθηκε το παλληκάρι.

  ‘Ο έρωτας , αυτό δηλαδή , που σου συμβαίνει , δεν κρύβεται παιδί μου. Θες δεν θες , όλοι θα σε καταλάβουν αργά ή γρήγορα , με πρώτο , πρώτο , το αντικείμενο του ερώτα σου.’

  Αν σου αρέσει η νεαρη σκλάβα , μπορείς να την έχεις σαν παλλακίδα σου για όσο τραβά η ψυχή σου , άλλωστε μια άπιστη σκλάβα είναι. Μεγάλη της τιμή να την θέλει ο ξακουστός Ελάχμαρ.’ Συνέχισε ο Γιουσούφ.

  ‘Όχι πια σκλάβα , άκουσες τον Αχμέτ να μιλεί για το χαρτί της απελευθέρωσης της , τιμής ένεκεν για όσα εκανε για αυτόν.’ Αντέτεινε ο κόκκινος , νοιώθοντας να ξυπνά μεσα του η ανάγκη να προστατέψει την Μαρία από την αδικία του πάτερα του.

  Ο ερχομός του Χακίμ , για να τους ανακοινώσει ότι ήταν έτοιμοι για αναχώρηση , διέκοψε την κουβέντα τους , αφήνοντας όμως να φανεί η υποβόσκουσα  σύγκρουση .

31

Μέχρι την επόμενη στάση , στην όαση αλφαζύγια, ήταν διαδρομή εννέα ημερών , που θα γινόταν με την συνοδεία έξι λογχοφόρων , ευγενής χορηγία του Μαχμούτ , στον παλιό του συμμαθητή.

 ‘Αχρείαστοι , να είναι φίλε’ , πρόλαβε τις αντιρρήσεις του φίλου του , ο ίλαρχος. ‘ Τόσο νότια δεν έχουν αναφερθεί συμμορίες , αλλά ποτέ δεν ξέρεις’ . Μην ανησυχείς για μένα , έχω ακόμα πολλούς’, γέλασε.

  Αποφάσισαν να αφήσουν πίσω το αμαξίδιο του Αχμέτ και το κάρο του Γιουσούφ, μιας και ήταν αρκετά ταλαιπωρημένα και έτοιμα , να διαλυθούν. Όλα τους τα πράγματα  μεταφορτωθήκαν στις καμήλες υπό την μόνιμη πια επίβλεψη του Χακίμ.

  Για την Μαρία και τον Γιουσούφ αγοράστηκαν δυο όμορφα νεαρά πουλάρια . επίσης κράτησαν και το μουλάρι του Αχμέτ , σαν εφεδρικό υποζύγιο.

  Ο Ελάχμαρ , αν και δεν περίμενε φασαρίες, πάντα έστελνε μπροστα τους δυο ανιχνευτές , για να δουν οτιδήποτε ύποπτο.

  Πάντα με το μονόκυαλο του , από την κορυφή των ψηλών βράχων , σάρωνε την περιοχή γύρω του , ψάχνοντας για σημάδια ανθρώπινης παρουσίας. Σκόνης η καπνού στον ορίζοντα.

  Πολλές φορές για να μείνει μακριά από την Μαρία , ξέκοβε από την μικρή τους ομάδα και προχωρούσε καλπάζοντας , χιλιόμετρα μπροστα τους , κάνοντας την δουλειά των ανιχνευτών.

  Το τρίτο βράδυ της πορείας τους  ετοιμαζόντουσαν για τον ύπνο τους , αυτή την φορά σε τρεις στρατιωτικές σκηνές , που προμηθεύτηκαν στην Ελεγουέλ, δυο για τους άνδρες και μια αποκλειστικά για την Μαρία, όταν ακούστηκε , μεσα στην σιγαλιά της νύχτας , η κοπέλα να τραγουδά , σε μια άγνωστη γλώσσα.

  ‘Σαν πας πουλί μου στον Μοριά’ τραγουδούσε ένα αργό σαν μοιρολόι τραγούδι στα ελληνικά, αλλά ο Ελάχμαρ πάγωσε , μόλις το άκουσε. Το ήξερε αυτό το τραγούδι , το μουρμούριζε , θυμούμενος τον σκοπό , ακόμα και κάποια λόγια , πως είναι δυνατόν;;, σκέφτηκε.

  Σε μια παρόρμηση της στιγμής, φώναξε στην Μαρία να έρθει έξω μια στιγμή. Η κοπέλα , απορημένη , παρουσιάστηκε  μπροστα του , με το πρόσωπο ακάλυπτο , κάνοντας τον κόκκινο , να χάσει τα λόγια του αντικρίζοντας την ομορφιά της.

  ‘Ορίστε εφεντι’μ’  ψέλλισε με φόβο. Πρώτη φορά τον άκουγε να της φωνάζει.

  ‘Για πες μου Μαρία , τι ήταν αυτό που τραγουδούσες;;’

  ‘Ο αφέντης μου ο μουφτής , ειχε αγοράσει και μια μεγαλύτερη ελληνίδα , που πέθανε όταν ήμουν 12 χρονών. Αυτή μου έμαθε το τραγούδι και να γράφω και να μιλάω ελληνικά. Μιλάει για τον Μοριά το μέρος μου , κύριε μου. Αλλά αν δεν σας αρέσει δεν ξανατραγουδώ’

  ‘ Όχι , όχι’ βιάστηκε να την καθησυχάσει ο κόκκινος, ‘ δεν σε φώναξα , γι’αυτό , αλλά για ……………. τέλος πάντων , μπορείς

να πηγαίνεις.’

  Συγχυσμένος και με τις απορίες να τον κατακλύζουν ,ξάπλωσε στα σκεπάσματα του , προσπαθώντας να κοιμηθεί.

32

Ξύπνησε με το μυαλό του στα χθεσινοβραδινά. Αδυνατούσε να  καταλάβει τι συνέβαινε. Από πού και ως που , αυτός ένας Αιγύπτιος , ήξερε ελληνικά τραγούδια;;

  Και να ήταν μόνο αυτό. Στον ύπνο του ονειρεύτηκε μια ψήλη όμορφη γυναίκα , με μακριά κόκκινα μαλλιά , να του τραγουδά το ίδιο τραγούδι, μόνο που αυτός ήταν ένα μικρό μωρό , κουρνιασμένο και μισό κοιμισμένο , στον κόρφο της

  Γνώριζε  βέβαια ότι είναι υιοθετημένος από τον Γιουσούφ , μετά τον θάνατο των δικών του , άλλωστε δεν θα μπορούσε ποτέ να μην είναι , την στιγμή που αυτός ήταν λευκός και ο μπάμπα του κατάμαυρος. Όμως του ειχε πει , ότι οι πραγματικοί του γονείς , ήταν αιγύπτιοι και αδελφικοί φίλοι του αμπ του.

  Τελικά , μόνο ένας τρόπο , υπήρχε να σταματήσει να σπάει το κεφάλι του. Να ζητήσει εξηγήσεις από τον Γιουσούφ

 Βρέθηκε δίπλα του και μπήκε στο θέμα , χωρίς περιστροφές, ‘μπάμπα, μην με παρεξηγήσεις ,άλλα θέλω να μάθω ποιος είμαι, στ’  αλήθεια.’ Ο αμπ του τον κοίταξε ξαφνιασμένος και απάντησε , ‘ Γιατί με ρωτάς κάτι που το ξέρεις ήδη , παιδί μου. Αφού σου έχω πει , δεν είμαι ο πραγματικός σου πατέρας , άλλα σε έχω υιοθετήσει από 6-7 χρονών .’

  ‘Ναι μπάμπα τα ξέρω αυτά , αλλά χθες συνέβη κάτι , που με κάνει να αμφιβάλλω για κάποια πράγματα.  Αν οι γονείς μου ήταν αιγύπτιοι , γιατί καταλαβαίνω το τραγούδι της Μαρίας;; γιατί ψιθυρίζω τον σκοπό μαζι της;; γιατί τα θυμάμαι όλα αυτά;; πες μου μπάμπα , γιατί κοντεύω να τρελαθώ.’

  Ο Γιουσούφ τον κοίταξε με λυπημένο  βλέμμα προτού του μιλήσει. ‘Κάποια πράγματα , έπρεπε να μείνουν κρυφά , για να σε προστατέψω από την κακή σου κληρονομιά . Σαν αιγύπτιος , έφτασες πολύ ψηλά , σαν έλληνας θα ήσουν νεκρός ή σκλάβος , εδώ και πολλά χρόνια’, ‘δηλαδή ….εννοείς;;’ τον διέκοψε ο νέος.

  ‘Εννοώ ότι πριν 15 χρόνια σε μάζεψα από ένα ελληνικό χωριό στον Μοριά , όπου συμμετείχα με μια ίλη νούβιων άτακτων σπαχήδων , στην καταστολή της επανάστασης ενάντια στον σουλτάνο’.

  ‘Τα ευλογημένα από τον προφήτη ,κόκκινα μαλλιά σου , σε έσωσαν τότε και νάσαι σήμερα ο ξακουστός Ελάχμαρ.’

  ‘Λυπάμαι , που το μαθαίνεις έτσι , αλλά πίστευα και πιστεύω , ότι είναι καλυτέρα για σένα να μην γνώριζες την αλήθεια ποτέ.’ Τελείωσε την εξομολόγηση του ο Γιουσούφ.

   Ο κόκκινος , χρειάστηκε λίγα λεπτά να χωνέψει τις αποκαλύψεις του άνθρωπου , που εμπιστευόταν όσο κανέναν άλλον στη ζωή του , μέχρι σήμερα.

  Ότι λοιπόν πίστευε για το παρελθόν του ήταν κτισμένο σε ψέματα ανάγκης;; έπρεπε να αποκαλυφθεί η αλήθεια κατά λάθος , από ένα τυχαίο συμβάν , όπως το τραγούδι της Μαρίας;;

 Δηλαδή αν δεν το ειχε ακούσει ποτέ του , θα πίστευε σε όλη του την ζωή , ότι είναι αιγύπτιος;;

  Ειχε άραγε σκοπό ο αμπ του, να του φανερώσει την αλήθεια;;

Τα λόγια του έδειχναν το αντίθετο. Τώρα που ήξερε , έπρεπε να βρει την αληθινή του κληρονομιά.

33

  Το κλειδί στην αναζήτηση του , ήταν φυσικά η Μαρία.

Αυτή ήξερε την γλώσσα και διατηρούσε φαίνεται και κάποιες μνήμες , παρόλο που αποκόπηκε από το μέρος ,σε μικρότερη ηλικία από ότι ο ίδιος.

  Πρώτα όμως έπρεπε να ζητήσει την βοήθεια της. Γι’ αυτό έπρεπε να της πει , τι συμβαίνει , όσο και αν αυτό τον πλήγωνε. Ένοιωθε όμως ,ότι μπορούσε να την εμπιστευτεί .

  Έτσι την ίδια μέρα και στην διάρκεια του μεσημεριανού φαγητού , της ζήτησε το βράδυ να τον συναντήσει έξω από την σκηνή της.

 Όταν βρεθήκαν έξω από την σκηνή της ,ενώ η νύχτα ειχε αρχίσει να παγώνει και όλοι σχεδόν ήταν ξαπλωμένοι και προσπαθούσαν να κοιμηθούν, η Μαρία έφερε δυο πουφ , να κάτσουν και να τον ακούσει να της λέει τι θέλει.

  Ο Ελάχμαρ δεν ήξερε από πού να ξεκινήσει . Δεν ειχε ποτέ πει παραπάνω από δυο κουβέντες με την κοπέλα αυτήν , στην πραγματικότητα ,μέχρι σήμερα. Ταυτόχρονα η αγάπη του για αυτήν , που γιγαντωνόταν μέρα πάρα μέρα ,εκανε τα πράγματα πιο δύσκολα . πήρε μια βαθιά ανάσα και ξεκίνησε.

  ‘Ξέρεις Μαρία , δεν το συζητήσαμε νωρίτερα , άλλα δεν υπάρχει λόγος μετά τον θάνατο του Αχμέτ ,να ταλαιπωριέσαι άδικα στην έρημο , ο Αλλάχ ξέρει , για πόσο ακόμα καιρό.

Σε άφησα να έρθεις κοντά μας γιατί ο Αχμέτ μου ζήτησε να σε προσέχω πια σαν αδελφή μου. Κάτι που μακριά σου δεν μπορώ να κάνω. Αν θες να γυρίσεις και να περιμένεις για την επιστροφή μου στην όαση Ελεγουέλ , θα ήμουν περισσότερο ήσυχος. Θα σε πάνε δυο από τους ιππείς και θα σε προστατεύσει ο Μαχμούτ ,’

  ‘Όχι εφεντι’μ’ απάντησε η κοπέλα. ‘Ο όρκος που έδωσες στον Αχμέτ δένει και εμένα. Πρέπει να είμαι δίπλα σου να προσέχω τον νέο μου αδελφό.’

  Μεσα του ο κόκκινος ένοιωσε την καρδιά του να αναπηδά και σχεδόν ήθελε να την πάρει αγκαλιά ,εκείνη τη στιγμή.

  ‘ωραία λοιπόν , αφού θα μείνεις , θα με μάθεις ελληνικά’

 ‘ελληνικά ;;!!’ απόρησε η Μαρία. ‘Μα γιατί ;; τόσες γλώσσες θα σου χρειαστούν στο παλάτι του πασά , τα ελληνικά θα σου είναι άχρηστα εφεντι.’

  ‘Σσσσσσς ,μικρή μου αδελφή’, της απάντησε χαμογελώντας ο κόκκινος. ‘Ελληνικά θέλω και ελληνικά θα με μάθεις , μια μέρα θα σου εξηγήσω τον λόγο ,αλλά μέχρι τότε θέλω να τα μιλώ όσο καλά , τα μιλάς και εσύ. Ξεκίνα αν θες από το τραγούδι , που έλεγες , χθες . για τι μιλεί;;’

  ‘Για ένα πούλι που γυρίζει στον σκλαβωμένο τόπο , που λέγεται Μοριάς. Τα ονόματα και τους τόπους δεν τους ξέρω όμως εφεντι.

Ευχαρίστως θα σου εξηγήσω τα υπόλοιπα.’

 Έτσι ξεκίνησε το ταξίδι του Ελάχμαρ στην  κληρονομιά του, στην μέση της έρημου τη Νουβίας με δάσκαλο του την αγαπημένη του ελληνίδα. Οι μνήμες  , αρώματα και θολά  πρόσωπα , ανάμεσα σε ξεχασμένες λέξεις άρχισαν να κοίλανε μεσα του σαν το νερό στο χώμα που ειχε να ποτιστεί για χρόνια. Σαν σφουγγάρι ρουφούσε τις γνώσεις ,που του μετέδιδε η Μαρία και αυτή βλέποντας τον καλό της μαθητή , τόσο ευτυχισμένο , συνέχιζε να του προσφέρει τις γνώσεις της ,νοιώθοντας όλο και πιο κοντά στον Ελάχμαρ.

34

  Η άφιξη τους στην Αλφαζύγια ,μετά από εννέα μέρες στην ράχη  των ζώων τους, τους χαροποίησε όλους. Επιτέλους θα έτρωγαν φρέσκο φαγητό και θα ξεκούραζαν το κορμί τους από τους πόνους της σέλας.

 Τα μαθήματα των ελληνικών , στην διάρκεια της τελευταίας εβδομάδας , είχαν φέρει τους δυο νέους πιο κοντά. Αρκετή από την φυσική ντροπαλότητα της Μαρίας , ειχε αντικατασταθεί από μια άνεση στους τρόπους της προς τον κόκκινο.

  Τα συναισθήματα του ενίσχυαν τους ούτως η άλλως ευγενικούς τρόπους του κόκκινου και είχαν σκλαβώσει την κοπέλα.

  Οι φόβοι της για τον τρομερό και φοβερό εφεντι Ελάχμαρ είχαν αποδειχτεί αβάσιμοι. Αστειευόντουσαν πια σαν μικρά παιδιά , χωρίς να νοιάζονται για τους άλλους.

 Φτάνοντας στην όαση , το μεγαλύτερο και δυσκολότερο μέρος του ταξιδίου ειχε τελειώσει. Μέχρι  την Ατμπάρα στην όχθη του Νείλου και προτού το ποτάμι κάνει την μεγάλη του καμπή προς τον νότο πάλι, τους έμεναν 4 μέρες ταξίδι , αλλά μόνο δυο από αυτές στην έρημο.

  Η Αλφαζύγια δεν ήταν καθόλου σαν την Ελεγουέλ. Εδώ το νερό ήταν όλο και όλο ένα πηγάδι , όχι η μικρή λίμνη της Ελεγουέλ.

  Δυο μικρά εμπορικά μαγαζιά , πουλούσαν προμήθειες και φρέσκα τρόφιμα. Εδώ υπήρχαν και παστά ψάρια από το Νείλο , αλλά ο Γιουσούφ τους εκανε νόημα να προσπεράσουν τον πάγκο με τα ψάρια. ‘ Αν θέλετε ψάρια , κάντε τέσσερις μέρες υπομονή , αυτά αξίζουν μόνο φρέσκα , άσε που είναι επικίνδυνο να τα φάμε’.

  Έστησαν τις σκηνές έξω από τον οικισμό, ανανεώνοντας τις προμήθειες , τους ξεκουράζοντας και ποτίζοντας τα ζώα. Τα φόρτια κατεβήκαν και τοποθετηθήκαν στην σκηνή της Μαρίας , που ειχε περισσευούμενο χώρο. Ένας φρουρός στήθηκε όλη την μέρα μπροστα από την είσοδο.

  Τα μαθήματα ελληνικών συνεχίστηκαν εντατικά τις δυο μέρες , που έμειναν στην όαση. Την μέρα μεσα στην σκηνή , καθισμένοι πάνω στους μπόγους με τα πράγματα και το βράδυ , έξω από την σκηνή.

  Ήδη μεταξύ τους , αντάλλασαν πολλές λέξεις στα ελληνικά , σαν μια μορφή  κώδικα , που οι υπόλοιποι δεν μπορούσαν να καταλάβουν.

  Ο Γιουσούφ παρακολουθούσε με περιέργεια τα καμώματα τους , άλλα και με ανησυχία για το τελικό αποτέλεσμα.        

  Στα έμπειρα αυτιά του , οι άγνωστες λέξεις , του θύμιζαν την γλώσσα των σκλάβων , που συνήθιζε να πουλά ,τότε στην Ελλάδα. Ο κόκκινος λοιπόν μάθαινε ελληνικά , άρα ειχε σκοπό να το ψάξει το θέμα και να μην αρκεστεί στην αραβική άνετη ζωή του. Έπρεπε να βρει τρόπο να τον μεταπείσει και να μην τον αφήσει να καταστραφεί. ΄Επρεπε…..έπρεπε να βγάλει από την μέση την άπιστη , που του ειχε πάρει τα μυαλά.

  Ήξερε πως και θα έβαζε το σχέδιο του σε εφαρμογή , άμεσα, απλώς έπρεπε να βρει την κατάλληλη ευκαιρία και να το παρουσιάσει σαν ατύχημα.

  Όταν θα την ειχε ξεφορτωθεί , θα αποκτούσε πάλι πίσω τον γιο του.

35

  Για δυο μέρες ταξίδευαν στο έδαφος της ερήμου  . την τρίτη μέρα αραιό κίτρινο χορτάρι , φύτρωνε παντού γύρω τους και καχεκτικά πανύψηλα δένδρα σε μικρές συστάδες πλαισίωναν τον ορίζοντα . Μικρά ζώα , δορκάδες της ερήμου , λαγοί και πουλιά σε μέγεθος φασιανών , τους έδωσαν για άλλη μια φορά, μετά το Ουάντι Χαλφάρ ,την ευκαιρία να κυνηγήσουν  και να εμπλουτίσουν  την διατροφή τους.

 Για άλλη μια φορά οι μαγειρικές ικανότητες της Μαρίας , έκλεψαν τις εντυπώσεις. Ο κόκκινος ένοιωθε περήφανος σαν να δεχόταν ο ίδιος τα κομπλιμέντα για την μαγειρική της. Η ίδια είχε κοκκινίσει , σκύβοντας το κεφάλι και συνεχίζοντας τις δουλειές της.

 Την τέταρτη μέρα η βλάστηση γύρω τους ειχε αρχίσει να γίνεται πιο πυκνή , άλλα ακόμα δεν τους εμπόδιζε στην πορεία τους. Οι καμήλες είχαν μυρίσει το νερό του Νείλου , που πλέον ήταν μπροστα τους σε απόσταση λίγων ωρών, και τάχυναν το βήμα τους , χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια από τους αναβατές τους. Τα άλογα , υποχρεωθήκαν να τις ακολουθήσουν. Τα δένδρα στο βάθος του ορίζοντα που επεκτείνονταν δεξιά και αριστερά όσο έφτανε το μάτι , οριοθετούσαν την όχθη του μεγάλου ποταμού μπροστά τους.

  Η πυξίδα του Ελάχμαρ , τους ειχε φέρει έξω από τον προορισμό τους, τα πρώτα λεύκα σπίτια της Ατμπάρα φάνηκαν καθώς ο ηλιος φιλούσε την γη  και το φως άρχιζε να χάνεται.

   Ο Χακίμ , που ειχε προηγηθεί για να βρει κατάλυμα για την νύχτα και στάβλο να φυλάξουν τα ζώα τους, περίμενε στο πρώτο σπιτι της πόλης και μεσα από τα στενά, τους οδήγησε σε ένα διώροφο σπιτι με μεγάλη μαντρωμένη αυλή.

  Ο γέρος στην είσοδο , τους οδήγησε στον  στάβλο, όπου άφησαν άλογα και καμήλες , αφού τα ξαλάφρωσαν από το φορτίο τους . Τα τάισαν και τα πότισαν , ενώ φρέσκα φρούτα και ψητά ψάρια τους περίμεναν κάτω από ένα μεγάλο φοίνικα στο μέσο της αυλής.

  Ένας φρουρός τοποθετήθηκε στον στάβλο , για να προσέχει τα ζώα και τα πράγματα τους , ενώ οι υπόλοιποι οδηγηθήκαν στα δωμάτια τους. Η Μαρία μόνη της στο τελευταίο δεξιό δωμάτιο, δίπλα στο δωμάτιο του κόκκινου και του Γιουσούφ.

  Το μυαλό του Γιουσούφ δεν σταμάτησε να εξυφαίνει το σχέδιο  εξολόθρευσης της Μαρίας. Το πρώτο μέρος  θα άρχιζε αύριο με ξεκίνημα  της μέρας.

   Προς το παρόν υποκρινόταν ότι κοιμόταν , ενώ ο κόκκινος στριφογύριζε στο κρεβάτι του με την σκέψη στην Μαρία.

  Με το που βγήκε ο ηλιος ο Γιουσούφ κατευθύνθηκε προς το σκλαβοπάζαρο, που  ήταν στις αποβάθρες της πόλης και εκεί  κανόνισε τα τυπικά , με τον έμπορο που βρήκε.

  Τώρα το μόνο ,που του έμενε , ήταν να διώξει  τον κόκκινο μακριά , χρησιμοποιώντας μια πειστική δικαιολογία , για λίγες ώρες. Όσες θα του χρειαζόντουσαν , για να ξεφορτωθεί το ενοχλητικό κορίτσι για πάντα.

  Έπειτα , θα ήταν πιο εύκολο να τον κάνει να ξεχάσει ,τα σχέδια του ,για την αναζήτηση της χαμένης του κληρονομίας.

36

 ‘Γιε μου’ απευθύνθηκε στον Ελάχμαρ , με τον που τον είδε να βγαίνει από τους στάβλους τραβώντας την Χάλιμα πίσω του. 

  ‘καλημέρα , μπάμπα’ φωτιστήκαν τα μάτια του κόκκινου. ‘Που ήσουν , πρωί , πρωί;;’

 ‘ γι’ αυτό σε θέλω παιδί μου’, είπε με ταραγμένη φωνή ο αμπ του.   Ανήσυχος ο κόκκινος θέλησε να μάθει τον λόγο της αναστάτωσης του.

‘τι συμβαίνει πατέρα;;, μπορώ να βοηθήσω;;’

‘ναι παλληκάρι μου’ άρχισε το παραμύθι του ο Γιουσούφ, ‘ το μεγαλύτερο αγαθό για του ανθρώπους του τόπου μου δεν είναι το χρυσαφί , ή τα πλούτη γενικά , άλλα το αλάτι. Από δυο μέρη το παίρνουμε και μας στοιχίζει πανάκριβα. Είτε από τα ορυχεία της Αιθιοπίας ,είτε από την ερυθρά θάλασσα. Θέλησα λοιπόν , γυρίζοντας στον τόπο μου , να τους χαρίσω  μια μεγάλη ποσότητα αλατιού. Βρήκα στην απέναντι όχθη του ποταμού ένα αιθιοπικό καραβάνι κατάφορτο με αλάτι. Όμως ο έμπορος ζητεί πολλά λεφτά για να μου το μεταφέρει μέχρι το Σετράμπ έδωσα ραντεβού στην όχθη , απέναντι από τις αποβάθρες για την τελική διαπραγμάτευση. Θα ήθελα να με συνοδέψεις και να βοηθήσεις στο παζάρεμα ,για μια καλύτερη τιμή. Αυτοί είναι άπιστοι , χριστιανοί , δεν μπορείς να τους έχεις εμπιστοσύνη . το γιαταγάνι και το στρατιωτικό σου παράστημα , θα τους πείσουν –ελπίζω- να μην σκεφτούν να μας κάνουν καμιά παλιανθρωπιά. Θεωρώ ότι θα ήταν κάλο να έπαιρνε και τους στρατιώτες μαζι σου. Άφησε πίσω , μόνο τον Χακίμ και την Μαρία να φυλάνε τα πράγματα μας . Η συνάντηση έχει κανονιστεί για το μεσημέρι , άρα πρέπει να βιαστούμε παιδί μου’. Μέχρι να ετοιμαστούν ο Γιουσούφ βρήκε την Μαρία και της ζήτησε να αγοράσει από τους ψαράδες στο παζάρι , φρέσκα ψάρια , που τόσο αρέσουν στον κόκκινο.  Όλα είχαν πλέον κανονιστεί .  Όπως ακριβώς τα ειχε σχεδιάσει.

  Σε λίγα λεπτά οι έξι στρατιώτες και οι δυο τους , βρίσκονταν σε μια βάρκα , διασχίζοντας τον Νείλο , προς το σημείο συνάντησης , απέναντι από την Ατμπάρα.

  Με το που έφτασαν , ο Γιουσούφ έδιωξε την βάρκα , δίνοντας στον ιδιοκτήτη την εντολή να επιστρέψει όταν ο ήλιος θα έφτανε στην μέση του ουρανού.

  Η Μαρία κατευθύνθηκε προς του πάγκους με τα ψάρια , όπου αγόρασε τέσσερις μεγάλες  πέρκες και από διπλανούς εμπόρους μυρωδικά και άλλα για να τις συνοδέψει. Ειχε σκοπό να τις κάνει σούπα και κρατώντας το καλάθι με τα ψώνια της , κίνησε για το σπιτι , που μένανε, όταν ξαφνικά δυο άνδρες , βγήκαν μπροστα της από ένα σοκάκι και χίμηξαν προς το μέρος της. Πέταξε το καλαμένιο καλάθι με τα ψώνια . Τα τέσσερα  ψάρια βρέθηκαν πεταγμένα στο βρώμικο χώμα του καλντεριμιού . ο ένας άνδρας την πρόλαβε και της έφραξε το στόμα με την παλάμη του , ενώ ο άλλος την χτυπούσε δυνατά στο κεφάλι με ένα μικρό ρόπαλο. Το κτύπημα την εκανε να χάσει τις αισθήσεις της και οι δυο άνδρες , αφού βεβαιωθήκαν , ότι κανείς δεν ειχε δει το παραμικρό , την τύλιξαν σε ένα πανί , κρύβοντας την , τελείως,  από τα αδιάκριτα βλέμματα και φορτωμένη σαν σακί στον ώμο του ενός , κατευθύνθηκαν προς τις αποβάθρες και το σκλαβοπάζαρο.